Yaratma
Tanım
Yaratma, varlıkların varlığa çıkarılması ve belirli bir düzen içinde sürdürülmesi sürecidir.
Cümle
“Yaratma, yoktan var etme değildir yalnızca; düzen kurmadır.”
Bağlam
- Tanrı–âlem ilişkisini açıklamak için kullanılır.
Kapsam ve Sınırlar
- Yaratma sürecinin mahiyeti tam olarak kavranamaz.
Kullanım Örnekleri
- Âlemin yaratılması
- İnsanın yaratılışı
Yanlış Kullanımlar
- Yaratmayı insan üretimiyle özdeşleştirmek
Anlam Dönüşümü
- Yoktan var etme fikrinden kozmik düzen kurma fikrine genişlemiştir.
Kavram Kökeni
- Türkçe: yaratmak
- Var kılma anlamı
Disiplinlere Göre Kullanım
Yaratma, âlemin Allah tarafından sonradan varlığa çıkarılması ve sürekli olarak varlıkta tutulması şeklinde ele alınır.
Yaratma, varlık–neden ilişkisi ve Tanrı–âlem bağı çerçevesinde ontolojik bir problem olarak değerlendirilir.
Yaratma kavramı, yoktan yaratma, düzen kurma ve süreklilik tartışmaları bağlamında ele alınır.
Filozoflar Arası Kullanım Farkı
Yaratmayı mutlak yokluktan var etmeden ziyade düzen ve süreklilik olarak yorumlamıştır.
Yaratmayı ilahi iradeye dayalı kesintisiz bir fiil olarak görmüş ve nedenselliği bu çerçevede ele almıştır.
Yaratmayı zorunlu varlıktan mümkün varlıkların taşması (sudur) şeklinde metafizik bir süreç olarak açıklamıştır.