Felsefe Sözlüğü

Tanım: Anlam, bir ifade, işaret veya düşüncenin neye gönderimde bulunduğunu ya da nasıl kavrandığını belirleyen içeriktir.

Tanım: Anlamlandırma, deneyim ve olgulara zihinsel ve kültürel çerçeveler içinde anlam yükleme sürecidir.

Tanım: Askıya alma, dünyaya dair doğal kabullerin bilinçli olarak paranteze alınmasıdır.

Tanım: Bedensellik, öznenin dünyayla kurduğu ilişkinin bedensel boyutunu ifade eden kavramdır.

Tanım: Betimleme, deneyimin olduğu gibi ortaya konulmasını amaçlayan yöntemdir.

Tanım: Bilinç, öznenin kendisinin ve deneyimlerinin farkında olma durumudur.

Tanım: Bilincin akışı, zihinsel yaşantının kesintisiz, dinamik ve sürekli bir süreç olarak işlediğini ifade eden yaklaşımdır.

Tanım: Dasein, insanın dünyada-oluşunu, kendi varlığını anlayabilen ve sorgulayabilen varlık olma kipini ifade eder.

Tanım: Deneyim, öznenin dünya ile etkileşimi sonucunda elde ettiği bilinç içeriklerinin bütünüdür.

Tanım: Doğal tutum, dünyanın varlığını sorgulamadan kabul eden gündelik bilinç halidir.

Tanım: Epokhe, varlığa dair yargıların geçici olarak askıya alınması işlemidir.

Tanım: Fenomen, bir şeyin bilince ve deneyime göründüğü biçimdir.

Tanım: Fenomenoloji, bilinçte göründüğü haliyle deneyimleri betimlemeyi amaçlayan felsefi yaklaşımdır.

Tanım: Fenomenolojik tutum, doğal tutumun askıya alınmasıyla bilincin deneyime yönelmesidir.

Tanım: Fenomenolojik yöntem, epokhe ve betimleme yoluyla bilinç deneyimlerini inceleme tekniğidir.

Tanım: Formalizm, bir düşünce, sanat ya da bilim alanında biçimi ve yöntemi içerikten bağımsız ya da ondan üstün gören yaklaşımı ifade eder.

Tanım: Görünüş, bir varlığın ya da olgunun algıya sunulan biçimi ya da dışsal tezahürüdür.

Tanım: Kaygı, bireyin kendi varoluşuna, özgürlüğüne ve olasılıklarına ilişkin farkındalıktan doğan temel ve yönsüz huzursuzluk hâlidir.

Tanım: Müellif, özgün bir düşünsel veya yazılı eseri meydana getiren, içeriğin kurucu öznesi olan kişidir.

Tanım: Nesne, bilme ve algılama ediminin yöneldiği varlık veya olgudur.

Tanım: Öz, bir varlığın ne olduğunu belirleyen zorunlu ve değişmez nitelikler bütünüdür.

Tanım: Öz-inceleme, bireyin kendi düşünce, duygu ve zihinsel süreçlerini doğrudan gözlemlemesidir.

Tanım: Özne, bilen, algılayan ve deneyimleyen bilinç sahibi varlıktır.

Tanım: Özsel sezgi, deneyimdeki olguların arkasındaki değişmez yapının doğrudan kavranmasıdır.

Tanım: Yaşantı, bilincin doğrudan deneyimlediği anlamlı süreçtir.

Tanım: Yönelimsellik, bilincin her zaman bir nesneye, duruma ya da anlama yönelmiş olma özelliğidir.

Tanım: Zaman bilinci, geçmiş, şimdi ve geleceğin bilinçte süreklilik içinde yaşanmasıdır.

Tanım: Zamanın ruhu, belirli bir tarihsel dönemin egemen düşünce tarzlarını, değerlerini ve zihinsel yönelimlerini ifade eden kavramdır.