Bilim

82 Kavram

Bilim, doğa ve toplumsal olguları gözlem ve deney yoluyla açıklamayı amaçlar. Yasa, teori ve model kavramları bu alanın temel yapı taşlarıdır. Ziyaretçi burada, bilginin deneysel üretim biçimlerini bulur.

Tanım: Açıklama, bir olgunun nedenlerini, koşullarını veya işleyiş mekanizmasını ortaya koyma sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ampirik, deney ve gözleme dayanan bilgi ve yöntemleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Araştırma, sistemli gözlem ve inceleme yoluyla bilgi üretme sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilgi, bir öznenin bir nesne hakkında doğru ve gerekçelendirilmiş bilişsel içeriğe sahip olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Bilim, yöntemli gözlem, deney ve akıl yürütme yoluyla bilgi üretme etkinliğidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Bilimsel yöntem, bilimsel bilginin üretilmesinde kullanılan sistemli araştırma ve sınama sürecidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Davranışsal model, davranışların uyarıcı-tepki ilişkisi içinde açıklanmasını amaçlayan teorik yapıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Deney, belirli değişkenler kontrol edilerek yapılan sistemli sınama sürecidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Deterministik sistem, başlangıç koşulları verildiğinde gelecekteki tüm durumları kesin olarak belirlenebilen sistemdir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Dilbilim, dili yapısal ve işlevsel yönleriyle inceleyen bilim dalıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Engizisyon, Orta Çağ’da kilise tarafından sapkınlıkla mücadele amacıyla kurulan dini yargı sistemini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Eski Ahit, Yahudi kutsal metinlerini ve Hristiyanlığın kabul ettiği ilk kutsal metinler bütününü ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Evrim, canlı türlerinin nesiller boyunca yapısal ve işlevsel değişim geçirmesi sürecidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Fizik, doğadaki madde, enerji, hareket ve etkileşimleri temel yasalar aracılığıyla inceleyen bilim dalıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Geçerlilik, öncüller doğru kabul edildiğinde sonucun zorunlu olarak çıkması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Geist, bireysel ve toplumsal bilinç düzeylerini kapsayan, tarihsel olarak gelişen tin kavramıdır.

Detay
Etimoloji

Almanca

Tanım: Gerçeklik, var olanın, algı ve düşünceden bağımsız ya da onlarla ilişkili olarak ele alınan durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Gözlem, olguların doğrudan ya da araçlar yoluyla sistemli biçimde incelenmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Güvenilirlik, bir yöntem veya bilginin tutarlı ve tekrarlandığında benzer sonuçlar üretme niteliğidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Hacim, bir cismin uzayda kapladığı üç boyutlu alanı ifade eden nicel bir özelliktir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Hipotez, bilimsel araştırma sürecinde test edilmek üzere ileri sürülen geçici ve sınanabilir önermedir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Hıristiyan, Hz. İsa’yı merkez alan Hristiyan inancını benimseyen kişiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: İncil, Hristiyanlıkta Hz. İsa’ya nispet edilen kutsal metinler bütününü ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Kabala, Yahudilikte kutsal metinlerin batıni ve sembolik yorumlarını esas alan mistik öğretidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Klon, genetik olarak birebir aynı olan canlı veya hücreyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Korelasyon, iki veya daha fazla değişken arasında birlikte değişme ilişkisini ifade eden kavramdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Kültürel dinler, belirli bir vahye dayanmadan, toplumların tarihsel ve kültürel birikimleri içinde şekillenen inanç sistemleridir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Kuram, olgular arasındaki ilişkileri açıklamak, düzenlemek ve anlamlandırmak amacıyla oluşturulan sistemli kavramsal bütündür.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Kütüb-i Sitte, Sünnî İslam’da en güvenilir kabul edilen altı temel hadis kitabını ifade eden hadis literatürü terimidir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Disiplin

Tanım: Matematik, nicelik, yapı, oran ve biçim ilişkilerini soyut sembollerle inceleyen biçimsel bilimdir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Matematiksel model, bir olgu, süreç veya sistemin matematiksel ifadeler ve yapılar aracılığıyla temsil edilmesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Mecusîlik, ateş kültü ve iyi-kötü düalizmiyle bilinen eski İran kökenli dini inancı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Mekân, varlıkların konumlandığı ve birbirleriyle ilişkisel olarak yer aldığı boyuttur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Model, karmaşık bir sistemi veya olguyu açıklamak ve anlamak için kullanılan sadeleştirilmiş temsildir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Naturalist, tüm olguları doğa yasalarıyla açıklayan dünya görüşünü benimseyen kişi veya yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Naturalizm, tüm olguların doğa yasaları çerçevesinde açıklanabileceğini savunan görüştür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Nedensellik, olaylar arasında neden ile sonuç şeklinde kurulan düzenli ve açıklayıcı ilişkiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nesnellik, bilgi üretiminde kişisel inanç ve duygulardan bağımsız olma ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nicel yöntem, ölçülebilir ve sayısal veriler üzerinden yapılan araştırma yaklaşımıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nitel yöntem, sayısal verilerden ziyade anlam, deneyim ve yorumlara odaklanan araştırma yaklaşımıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Nöral model, sinir sisteminin işleyişini açıklamak için kullanılan kuramsal veya matematiksel temsildir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Nörobilim, sinir sisteminin yapısını, işleyişini ve davranışla ilişkisini inceleyen disiplinler arası bilim alanıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Objektiflik, yargı ve değerlendirmelerde kişisel etkilerden bağımsız olma ilkesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Olasılık, bir olayın gerçekleşme ihtimalini ve belirsizlik derecesini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Ölçüm, bir niceliğin belirli bir ölçü birimiyle karşılaştırılarak sayısal olarak ifade edilmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Olgu, gerçekleşmiş, belirli bir durumda var olan ve doğrulanabilir nitelik taşıyan durum veya olaydır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Öznellik, bilginin bireysel deneyim, algı ve bakış açısına bağlı olması durumudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Paradigma, belirli bir dönemde bilimsel faaliyeti yönlendiren ortak kabuller ve yöntemler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Pozitivizm, geçerli bilginin yalnızca deney ve gözleme dayalı olabileceğini savunan yaklaşımdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Psikoloji, insan davranışlarını ve zihinsel süreçleri bilimsel yöntemlerle inceleyen disiplindir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Psikolojik kuram, zihinsel süreçleri ve davranışları açıklamayı amaçlayan sistemli açıklamalar bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Reform, mevcut bir yapının köklü ancak tamamen yıkıcı olmayan biçimde yeniden düzenlenmesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Rönesans, Orta Çağ sonrası Avrupa’da antik düşüncenin yeniden canlanmasıyla ortaya çıkan kültürel ve felsefi dönüşüm dönemidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Şamanizm, doğa ruhları, atalar ve spiritüel varlıklarla ilişki kurulduğuna inanılan, ritüel ve trans merkezli geleneksel inanç sistemidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Schrödinger'in Kedisi, kuantum mekaniğinde gözlem yapılana kadar bir sistemin birden fazla durumda bulunabileceğini göstermek için tasarlanmış düşünce deneyidir.

Detay
Etimoloji

Almanca

Tanım: Semavi dinler, kaynağının ilahi vahiy olduğu kabul edilen ve peygamberler aracılığıyla bildirilen dinleri ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Sofizm, doğruluktan çok ikna etmeyi amaçlayan düşünce ve tartışma anlayışıdır.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Sokratik yöntem, doğru bilgiye ulaşmak için sistemli soru sorma yoluyla yapılan felsefi tartışma yöntemidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Sosyal olgu, bireylerin dışında var olan ve onları etkileyen toplumsal gerçekliktir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Sosyoloji, toplumsal yapıların ve ilişkilerin bilimsel incelemesidir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tahmin, mevcut bilgi ve modellerden hareketle geleceğe veya bilinmeyene dair çıkarımda bulunmadır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Talmud, Yahudilikte Tevrat’ın yorumlarını ve dini hukuk tartışmalarını içeren temel metinler bütünüdür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Tarih, geçmişte gerçekleşmiş insan etkinliklerini konu alan disiplin ve bilgi alanıdır.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tekrarlanabilirlik, bir deneyin aynı koşullarda aynı sonuçları verebilmesidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tengricilik, Tengri merkezli inanç ve uygulamaların bütününü ifade eden dinî ve kültürel sistemdir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Tengrizm, eski Türk topluluklarında gök tanrı merkezli kozmolojik ve ahlaki inanç sistemini ifade eder.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Disiplin

Tanım: Teori, gözlem ve deneylerden elde edilen verileri açıklayan, genelleyen ve öngörü sağlayan soyut bilimsel çerçevedir.

Detay
Etimoloji

Latince

Tanım: Tevrat, Yahudilikte Hz. Musa’ya vahyedildiğine inanılan kutsal kitabı ifade eder.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Tümdengelim, genel önermelerden zorunlu tekil sonuçlar çıkaran akıl yürütme biçimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Tümevarım, tekil gözlemlerden genel sonuçlara ulaşmayı amaçlayan çıkarım biçimidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Uzay, cisimlerin konumlarının tanımlandığı fiziksel boyutlu yapıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Varsayım, doğruluğu henüz gösterilmemiş olmakla birlikte düşünceyi ilerletmek amacıyla kabul edilen önermedir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Veri, gözlem veya ölçüm yoluyla elde edilen ham bilgi parçalarıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yahudi, Yahudilik inancına mensup olan veya bu topluluğa aidiyet taşıyan kişiyi ifade eder.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Tanım: Yanlışlanabilirlik, bir önermenin ilkece deneyimle çürütülebilir olma niteliğidir.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yasa, doğada veya olgular arasında düzenli ve genellenebilir ilişkileri ifade eden ilkedir.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Yeni Ahit, Hristiyan kutsal kitabının Hz. İsa ve havarilerle ilgili metinleri içeren bölümüdür.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin

Tanım: Yeni Platoncular, Platon felsefesini metafizik ve mistik unsurlarla yeniden yorumlayan düşünürler topluluğudur.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Yöntem, bir amaca ulaşmak veya bir problemi çözmek için izlenen sistemli yoldur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Zaman, olayların ardışıklığını, değişimi ve sürekliliği mümkün kılan boyuttur.

Detay
Etimoloji

Arapça

Tanım: Zaman bilinci, geçmiş, şimdi ve geleceğin bilinçte süreklilik içinde yaşanmasıdır.

Detay
Etimoloji

Türkçe

Tanım: Zerdüştîlik, Zerdüşt tarafından temellendirildiği kabul edilen, iyi ve kötünün kozmik mücadelesini esas alan dini öğretidir.

Detay
Etimoloji

Grekçe

Disiplin